W obu wykorzystany został podobny układ kompozycyjny: na dyptyku i tryptyku chicagowskim upozowanie Marii jest identyczne choć w lustrzanym odwróceniu stron, głowa Madonny jest taka sama i na dyptyku i na tryptyku Benadetta. Podobne podobieństwa łączą układy i kształty korpusów donatorów przedstawionych na wszystkich trzech pracach. Analiza pozwala stwierdzić, iż inwencja Memlinga skupiona była na oddaniu indywidualnych rysów twarzy i kształtu głów każdego z klientów oraz na powiązaniu scenerii tła obu lub trzech tablic. Na lewym skrzydle przedstawiony został donator Benedetto Portinari. Identyfikacja modela była możliwa dzięki jego dewizie umieszczonej w kartuszu na rewersie DE BONO IN MELIVS oraz nawiązującym do herbu motywom dębu. Na drugim skrzydle ukazany został św. Benedykt pogrążony w lekturze modlitewnika i z pastorałem; jego identyfikacje umożliwia podpis Sanctus Benedictus.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy Hansa Memlinga Kategoria:Obrazy w Gemäldegalerie Kategoria:Tryptyki (malarstwo) Kategoria:Obrazy w Galerii Uffizi Kategoria:Święty Benedykt z Nursji na obrazach Kategoria:Matka Boska na obrazach