W latach 1933–1939 pracował w Poznaniu w Zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych, gdzie był zastępcą naczelnego dyrektora. Prowadził równocześnie na UP zajęcia z zakresu ubezpieczeń i spółdzielczości, a w Akademii Handlowej od 1938.
W 1939, w czasie II wojny światowej został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie działał używając pseud. „Rektor” w Armii Krajowej, redagując gazetki i prowadząc tajne nauczanie.
Będąc zastępcą profesora, kierował Katedrą Organizacji Przedsiębiorstw od 1945, a trzy lata później w Poznaniu Katedrą Ubezpieczeń Akademii Handlowej. W Sopocie wykładał również w Wyższej Szkole Handlu Morskiego i w Szczecinie w Akademii Handlowej. Od 1951 do 1956 pracował w różnych przedsiębiorstwach. W 1951 został represyjnie usunięty z uczelni i prześladowany przez UB. W 1956 został reaktywowany jako zastępca profesora i kierował w Poznaniu Katedrą Ubezpieczeń WSE. Na emeryturę przeszedł w 1962 z przyczyn politycznych.