dzięki ojcu znał niemiecki oraz czeski, a słoweński od matki. Uczęszczał do szkoły podstawowej w swoim rodzinnym mieście, a następnie do szkoły jezuickiej w Lublanie. Studiował handel i finanse w Wiedniu. Przed ukończeniem szkoły spędził krótki czas w klasztorze Stična w Dolnej Krainie. Po powrocie do Lublany został zatrudniony jako archiwista przez biskupa Lublany Karola Herbersteina. Po sporze z nim pracował jako redaktor tłumaczeniowy książek, komisarz szkoły, kończąc jako sekretarz administracji Habsburgów w Krainie.
W 1786 roku został mianowany komisarzem dzielnicy Lublany. W ciągu 3 lat jego zatrudnienia zwiększył liczbę szkół podstawowych na terenach wiejskich z 9 do 18. Zależało mu również na założeniu centralnej biblioteki publicznej w Lublanie i to z jego inicjatywy biblioteka Liceum w Lublanie została przemianowana na Narodową i Uniwersytecką Bibliotekę Słowenii (NUK).
W 1787 ożenił się z lublanką Jožefiną Detel, z którą miał dwie córki. Mieszkali w Bregu w domu Žigi Zoisa. W 1795 zaczął budować własny dom, jednak w połowie budowy zmarł. Odszedł niespodziewanie w Lublanie około północy z 14 na 15 lipca 1795 roku z powodu tętniaka aorty. Wdowa zakończyła budowę domu, trzy lata później sprzedała go i udała się z dziećmi do Wiednia.