Pracę naukową w dziedzinach geografii i historii łączył z kierowaniem, jako dyrektor, głównym seminarium duchownym Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego w Bukareszcie.
Metropolita Oltenii W 1947, po restytucji archieparchii Krajowej, archimandryta Firmilian otrzymał nominację na jej ordynariusza, 30 listopada 1947 przyjął chirotonię biskupią, a 28 grudnia został intronizowany. W 1949 restytuowana została również metropolia Oltenii i arcybiskup Firmilian objął również ten urząd.
W celu poprawy poziomu wykształcenia duchowieństwa olteńskiego metropolita Firmilian w 1949 otworzył szkołę psalmistów cerkiewnych, której absolwenci mogli kontynuować naukę teologii na studiach wyższych. W 1955 otworzył seminarium duchowne w Mofleni, na miejscu dotąd istniejącej szkoły psalmistów. Położył również znaczące wysiłki w celu zwalczania analfabetyzmu we wspólnotach mniszych metropolii Oltenii. Na mocy jego decyzji wszyscy mnisi i mniszki w eparchii musieli ukończyć specjalne trzyletnie szkoły. Metropolita Firmilian skutecznie bronił również monasteru Tismana przed likwidacją.
Zmarł w 1972 po krótkiej chorobie i został pochowany w katedralnym soborze św. Dymitra w Krajowej.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Metropolici Oltenii