Dzieła thumb|300px|Pałac Zoisa w Lublanie Praca Zoisa była przede wszystkim krytyczna, mentorska. Zainicjował publikowanie oświeceniowej literatury w Słowenii, przede wszystkim słowników, gramatyki, historii, także popularnych, wydawnictw edukacyjnych. Sam przy okazji zajmował się pisaniem poezji w języku słoweńskim; tłumaczył na słoweński arie włoskich oper wystawianych w Lublanie; przetłumaczył balladę Lenora Gottfrieda Augusta Bürgera, jednak z niewielkim sukcesem; jego przekład zmotywował France Prešerena do nowego tłumaczenia.
Najważniejsze dzieła Zoisa to jego listy, zwłaszcza do Vodnika i Kopitara. Listy do Vodnika, napisane w języku niemieckim, powstały w latach 1794–1795, gdy poznali się na Koprivniku. Znanych jest dziesięć, stanowią przykład korespondencji oświeceniowej. W jasnym i ładnym stylu, Zois opowiada o aktualnych problemach kultury i literatury w Słowenii. Vodnikowi, wtedy kapelanowi na Koprivniku, wysyła krytykę jego literackich prób, poleca mu dzieła teoretyczno-literackie, krytykuje błędy w stylu i języku, daje przykłady i go motywuje. Jego krytyka jest jasna, zrozumiała i konkretna.