Konstanty Konstantynowicz Romanow (ros. Константи́н Константи́нович Романов; ur. w Strielnej; zm. w Pawłowsku) – wielki książę rosyjski, erudyta, muzyk, poeta i aktorJan Sobczak, Mikołaj II – ostatni car Rosji. Studium postaci i ewolucji władzy, Pułtusk-Warszawa 2009, s. 310.
Życiorys Konstanty był drugim synem wielkiego księcia Konstantego Mikołajewicza Romanowa i jego żony wielkiej księżnej Aleksandry Józefównej. Był siostrzeńcem królowej Marii Hanowerskiej i wnukiem cara Mikołaja I. Od młodości przejawiał zainteresowanie literaturą, sztuką i muzyką. Został wysłany do szkoły Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego.
W latach 1874 i 1876 odbył podróż morską na pokładzie fregaty Swietłana po Oceanie Atlantyckim i Morzu Śródziemnym. W 1876 roku zdał egzamin do Morskiego Korpusu Kadeckiego, uczelni morskiej w Sankt Petersburgu i został awansowany do stopnia chorążego marynarki. Brał udział w wojnie rosyjsko tureckiej (1877–1878). Został odznaczony Orderem Świętego Jerzego 4 klasy 17 października 1877 roku. W maju 1878 roku został awansowany do stopnia porucznika.