Julian Bogumił Witold Rafalski (ur. 23 maja 1879 w Warszawie, zm. 23 listopada 1949 w Poznaniu) – polski leśnik–dendrolog, profesor Uniwersytetu Poznańskiego.
Życiorys Syn Józefa (kolejarz) i Wandy z domu Koźmińska. W rodzinnym mieście uczęszczał do szkoły średniej. Od 1899 do 1902 roku był studentem na Wydziale Przyrodniczym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego i następnie w Petersburgu w Cesarskim Instytucie Leśnictwa, kończąc go w 1907 roku i otrzymując tytuł inżyniera leśnictwa I stopnia. Pracował w rosyjskiej administracji leśnej w latach 1908–1920 i odbywając szereg zagranicznych podróży naukowych, żeby poznać gospodarkę leśną w Europie Środkowej.
Do Polski powrócił w marcu 1920, pracując w Gdańsku i Poznaniu jako inspektor lasów państwowych. Na Uniwersytecie Poznańskim na Wydziale Rolniczo–Leśnym był od października 1921 roku kierownikiem Zakładu Inżynierii Leśnej i Budownictwa Leśnego, prowadząc zajęcia dydaktyczne i prace naukowo–badawcze nad mechanicznymi własnościami i użytkowaniem drewna. Profesorem nadzwyczajnym został w 1922, a dziekanem Wydziału Rolniczo–Leśnego w roku akademickim 1930/31.