Jego rosnąca sława jako nauczyciela zen przyciągała uczniów (w zimowym odosobnieniu wzięło udział 120 mnichów) i wybitnych mistrzów zen, takich jak Gyōgan Unpo (brat dharmiczny mistrza w czasie studiów u Igana) oraz Kengan Zen’etsu (1623-1701) i Unzan Gūhaku.

Okres wędrówek Po pięciu latach prowadzenia Zenrin-ji, u szczytu swojej dotychczasowej kariery, mistrz Tōsui nagle znikł z klasztoru. Od tej pory, przez około dziesięć lat będzie prowadził "życie wśród zwyczajnych ludzi tego świata", "pojawiając się i znikając". Jak napisał w jednym ze swoich wierszy: Pozwól twojej mądrości i medytacji być jasno oświecającymi, A potem puść rzeczy, Puść! Puść nawet puszczanie, Co wtedy pozostanie do puszczenia?Peter Haskel. Letting Go. Str. 105. Tōsui udał się najpierw na grób swoich rodziców w Yanagawie, a potem przedostał się na Honsiu. Tam wędrował przez południowo-zachodnie prowincje znane jako Chūgoku. Przybył do jednego z tłocznych portów i łodzią dostał się do Osaki, tylko około 60 kilometrów od Kioto, do którego prawdopodobnie zmierzał. W poszukiwaniu swojego nauczyciela wyruszyło dwóch jego uczniów;