mały|Grób Władysława Grodeckiego na Cmentarzu Prądnik Czerwony|240x240px Władysław Grodecki (ur. 27 maja 1942 w Brzeźnicy Dębickiej, zm. 13 października 2018 w Krakowie) – polski podróżnik, przewodnik, z wykształcenia mgr inż. geodeta. Głównym celem jego wędrówek było poszukiwanie śladów Polaków oraz odkrywanie ich historii. Dzięki swoim zasługom w promowaniu polskiej kultury za granicą nazywany był „Wędrownym Ambasadorem”. Odbył ponad 100 wypraw zagranicznych, w tym trzy samotne wyprawy dookoła świata.
Życiorys Władysław Grodecki urodził się w Brzeźnicy Dębickiej, leżącej pomiędzy Tarnowem a Rzeszowem. Jego ojciec, Jan, wywodził się z wielodzietnej rodziny rolniczej. Matka, Bronisława, ukończyła przedwojenne gimnazjum i to ona głównie zajmowała się wychowaniem syna. Gdy miał 12 lat, jego matka zmarła. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Brzeźnicy, a od 1958 r. do Technikum Geodezyjnego w Jarosławiu. W 1963 r. rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Geodezji i Kartografii. Praca magisterska pt. „Mapa panoramiczna Beskidu Niskiego”, napisana została w Katedrze Kartografii pod kierunkiem prof. Felicjana Piątkowskiego. Obronił ją 23 grudnia 1968 r., uzyskując tytuł mgr inż. kartografii.