Od 1929 roku pracował w Urzędzie Wojewody Tarnopolskiego, a od 1934 roku – w warszawskim urzędzie wojewódzkim. Od 1935 roku pracował na stanowisku naczelnika Wydziału Bezpieczeństwa Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a 8 lutego 1937 roku awansował na stanowisko dyrektora Departamentu Politycznego tego ministerstwa.
W 1934 roku uczestniczył w organizacji Miejsca Odosobnienia w Berezie Kartuskiej. W 1938 roku wydał ściśle tajną instrukcję administracyjną o nienadawaniu mniejszościom niemieckim jakichkolwiek dodatkowych praw.
W czasie II wojny światowej organizował (i został skarbnikiem) bliskowschodniego Zarządu Związku Pracy dla Państwa w Tel-Avivie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (9 stycznia 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1932) „za zasługi na polu administracji państwowej i pracy społecznej”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1936) „za zasługi w służbie państwowej”. Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.