W 1966 w IUNG–u powołany był na stanowisko samodzielnego pracownika naukowo-badawczego, a przed śmiercią doc. dra hab. Edmunda Stuczyńskiego Rada Naukowa IHAR–u podjęła decyzję o wystąpienie z wnioskiem o nadanie mu tytułu profesora nadzwyczajnego. Gorzowski Oddział IUNG był jedną z wyróżniających się tego typu placówek naukowych, którą Edmund Stuczyński przez dwadzieścia lat kierował. Członek rad naukowych: IUNG-u, IHAR-u, Zakładu Genetyki Roślin Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu oraz Centralnego Ośrodka Badań Odmian Roślin Uprawnych. Był uczestnikiem pracach wielu komisji specjalistycznych, które przy ministrze rolnictwa były powołane przez Radę Naukowo-Techniczną. W ramach IUNG-u utrzymywał szerokie kontakty międzynarodowe oraz osobiste z naukowcami Bułgarii, Niemiec Zachodnich, Węgier i Niemiec Wschodnich, a zwłaszcza z uczonymi Instytutu Uprawy Roślin Uniwersytetu Karola Marksa w Lipsku oraz Uniwersytetu w Halle.

W latach 1964–1972 był wiceprezesem Lubuskiego Towarzystwa Naukowego. W 1966 był jednym z członków założycieli Polskiego Towarzystwa Genetycznego.