W 1957 roku, dorabiając na emeryturze jako stróż nocny, powrócił do malarstwa, ilustrując prowadzone przez siebie pamiętniki rysunkami tuszem w stylu suiboku-ga. Ilustracje przedstawiały życie i prace japońskich górników z okresu Meiji (1868–1912).
W 1961 pracami Yamamoto zainteresował się dyrektor oddziału kopalni Tatsuo Nagao, który zaproponował publikacje prac Yamamoto we współpracy z innymi kopalniami. Z powodu kryzysu publikacja nie doszła do skutku. W 1963 prace z serii kopalnie okresu Meiji i kopalnie okresu Taishō zostały jednak wydane dzięki funduszom prywatnym.
W listopadzie 1964 roku Yamamoto przygotował 23 zeszyty rysunków dzieci górników i przekazał je na rzecz biblioteki publicznej w Tagawie. W 1966 roku, na zlecenie biblioteki, wykonał 260 kolorowych prac. Prace Yamamoto zostały opublikowane w albumach Życie w kopalniach węgla: antologia (1967) oraz Antologia Sakubei Yamamoto: kolekcja kopalni Chikuho (1973).
W 2011 roku zbiór prac (obiekty w posiadaniu biblioteki miasta Tagawy, m.in. 585 obrazów, 6 dzienników, 36 notatników a także te w posiadaniu rodziny Yamamoto, m.in. 4 obrazy, 59 dzienników) został wpisany na międzynarodową listę UNESCO Pamięć Świata.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Japońscy malarze Kategoria:Kultura w Japonii Kategoria:Obiekty z listy Pamięć Świata Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1984