Komendanci główni Związku Strzeleckiego – lista przedstawiająca osoby piastujące stanowisko komendanta głównego w organizacjach strzeleckich od roku 1910 do czasów współczesnych.

Okres 1910-1914 Wiosną 1910 roku, we Lwowie utworzono legalną organizację paramilitarną – Związek Strzelecki. Na czele organizacji stanął prezes – początkowo Władysław Sikorski, później Bronisław Laskownicki. Pod koniec tego samego roku w Krakowie utworzono drugą organizację strzelecką – Towarzystwo Sportowo-Gimnastyczne „Strzelec”. Na czele tej organizacji również w randze prezesa w roku 1911 stanął Włodzimierz Tetmajer.

Dążąc do zjednoczenia organizacji strzeleckich chciano stworzyć wspólne dowództwo. Do połowy 1912 roku tę funkcję spełniał Wydział ZWC.

W połowie 1912 roku w miejsce wcześniejszego Wydziału ZWC utworzono stanowisko Komendanta Głównego Związku Strzeleckiego stojącego na czele Komendy Głównej Związku Strzeleckiego. Komendant wybierany był na roczną kadencję przez Radę Główną ZWC tworzoną przez absolwentów wyższego kursu oficerskiego.

W latach 1912–1914 stanowisko komendanta głównego ZS pełnił Józef Piłsudski.