Nikołaj Stiepanowicz Wojewodski, ros. Николай Степанович Воеводск (ur. w Sankt Petersburgu, zm. 28 stycznia 1975 w Barcelonie) – rosyjski wojskowy (sztabsrotmistrz), major RAF, emigracyjny konstruktor lotniczy.
W 1908 r. ukończył Korpus Paziów, po czym służył w stopniu korneta w Pułku Kawalergardskim. W 1910 ukończył oficerską szkołę fechtunkowo-gimnastyczną. W 1912 awansował do stopnia porucznika. W 1913 został komendantem szkoły pułkowej. Czasowo dowodził jednym ze szwadronów pułku. Następnie uczył się w imperatorskim aeroklubie wszechrosyjskim. W 1914 ukończył oficerską szkołę lotniczą.
Brał udział w I wojnie światowej. Służył w 1 Korpuśnym Oddziale Lotniczym. Odznaczono go Orderem Św. Jerzego 4 klasy. Pod koniec 1914 r. zorganizował lotniczy oddział specjalnego przeznaczenia mający ochraniać Warszawę przed nalotami niemieckimi. W połowie marca 1915 przeniesiono go do 5 Armijnego Oddziału Lotniczego, zaś krótko po tym objął jego dowództwo. Jednocześnie zajmował się projektowaniem nowych typów konstrukcji i uzbrojenia lotniczego. W grudniu tego roku odkomenderowano go do Piotrogradu w celu przyjęcia i przetestowania nowych samolotów. W marcu 1916 powrócił do macierzystego oddziału lotniczego. Wkrótce w stopniu sztabsrotmistrza został dowódcą Gwardyjskiego Dywizjonu Lotniczego.