Puning si (Klasztor Powszechnego Pokoju, ) – chiński XVIII-wieczny klasztor wybudowany w mieszanym chińsko-tybetańskim stylu.

Historia klasztoru Klasztor został wybudowany w roku 1755 w okresie dynastii Qing, za panowania cesarza Qianlonga (乾隆; pan. 1735–1796). Powodem jego powstania było wykazanie przez Qingów szacunku dla buddyzmu tybetańskiego. Jest położony na brzegu rzeki Wulie, na północ od miasta Chengde w prowincji Hebei i Górskiego Kurortu Chengde. Należy do tak zwanych "Ośmiu zewnętrznych klasztorów" Chengde. Tak jak Putuo Zongcheng si był wzorowany na pałacu Potala, tak klasztor Puning był wzorowany na klasztorze Samje.

Od XVI wieku, jeszcze w okresie panowania dynastii Ming (1368–1644), ludy Dżungarii z północno-zachodnich Chin były w stanie ciągłej wojny domowej i w stałym konflikcie z innymi nomadycznymi grupami tego regionu. W końcu cesarz Qianlong wysłał armię do Yili, aby zgnieść ich opór przed dynastią Qing. Wojska chińskie zdobyły Yining (Kuldżę) i schwytały chana Dżungarów. Po zakończeniu podboju cesarz własnoręcznie napisał inskrypcję na tablicy, która znajduje się obecnie w pawilonie stel w klasztorze. Stela ta pochodzi z 1755 roku i nosi nazwę Puning Sibei. Upamiętnia ona podbicie Dżungarów i założenie klasztoru.