Ioan Lemeni (ur. 22 kwietnia 1780 w Dezmér, zm. 29 marca 1861 w Wiedniu) – duchowny greckokatolicki, biskup Fogaraszu i zwierzchnik rumuńskich grekokatolików (1833–1850), działacz religijny, polityczny i społeczny w Siedmiogrodzie.
Życiorys Urodził się 22 kwietnia 1780 r. we wsi Dezmér na terenie Królestwa Węgier w obrębie monarchii habsburskiej (obecnie gmina Apahida, okręg Kluż w północno-zachodniej Rumunii). Pochodził z rodziny szlacheckiej.
Uczęszczał do szkoły podstawowej w Klużu, ukończył gimnazjum w Blaju i ok. 1801 r. wstąpił do miejscowego seminarium duchownego.
W 1803 r. przeniósł się do seminarium w Oradei, gdzie został wyświęcony na diakona 17 września 1805, a 1 października tegoż roku otrzymał święcenia prezbiteriatu. Lemeni przez dwa lata nauczał filozofii i historii Kościoła w Blaju, a następnie został proboszczem i dziekanem w Klużu. 28 października 1819 r. otrzymał godność kanonika kapituły katedralnej w Klużu, a 18 października 1820 r. – kanonika w Blaju. W 1829 r. został sekretarzem biskupa Fogaraszu Ioana Boba i kierownikiem wydziału historii Kościoła w seminarium.