Aleksander Blum (ur. 14 października 1908 w Woroneżu, zm. 27 maja 1996 w Londynie) – polski rusycysta i historyk emigracyjny, badacz dziejów najnowszych.
Życiorys W latach 1937–1939 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie.
W 1939 ukończył historię na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W okresie II wojny światowej żołnierz 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Wziął udział w obronie Francji w 1940, następnie internowany w Szwajcarii. Po uwolnieniu w 1941 przez trzy lata pełnił funkcję asystenta w katedrze historii średniowiecznej na Uniwersytecie we Fryburgu, obronił tam doktorat w zakresie literatury polskiej i rosyjskiej. Po 1945 roku pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, habilitował się i wykładał historię na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie (PUNO). W latach 1956–1958 wykładał na Uniwersytecie Londyńskim, od 1958 pracował jako wykładowca języka rosyjskiego w Ealing Technical College. W 1965 otrzymał propozycję pracy w Council for National Academic Awards, w 1971 otrzymał nominację profesorską. W tym samym roku został profesorem historii nowoczesnej, a w latach 1972-1985 był dziekanem Wydziału Humanistycznego PUNO. Inicjator Seminarium Kultury Polskiej na Ealingu.