W latach 1966–1977 był redaktorem gazety „Antirevolutionaire Staatkunde”, a także wukładowcą na Uniwersytecie Erazma w Rotterdamie.

Należał do Partii Antyrewolucyjnej (ARP), z którą w 1980 dołączył do Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego (CDA). Od 20 września 1966 do grudnia 1977 był członkiem Eerste Kamer, w latach 1973–1977 przewodniczył frakcji senackiej swojego ugrupowania. Od grudnia 1977 do września 1981 sprawował urząd ministra spraw społecznych w rządzie Driesa van Agta. Od czerwca 1981 do września 1983 ponownie wchodził w skład wyższej izby Stanów Generalnych.

W 1982 powrócił do pracy dydaktycznej jako wykładowca na Universiteit Maastricht, do 1983 zajmował stanowisko dziekana wydziału ekonomicznego. W 1985 został przewodniczącym Rady Naukowej ds. Polityki Rządu (WRR). Na tym stanowisku pozostawał do 1990. W pierwsze połowie lat 90. był też nauczycielem akademickim na Uniwersytecie w Utrechcie.

Odznaczenia Odznaczony Orderem Lwa Niderlandzkiego klasy III (1977) oraz Orderem Oranje-Nassau klasy III (1981) i II (1990).

Życie prywatne W 1952 w Rotterdamie zawarł związek małżeński z Joke van der Wilde, z którą miał czterech synów.