Po wybuchu I wojny światowej 2 sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich Legionów Polskich. Pod koniec sierpnia 1914 w Kielcach wstąpił do oddziału konnego Wąsowicza. Wpierw od 2 do 14 sierpnia służył w 6 kompanii II batalionu 1 pułku piechoty, następnie przeszedł do 1 pułku ułanów (tzw. „Beliniaków”) w ramach I Brygady. W 1915 służył jako wachmistrz w II szwadronie pod dowództwem por. Mariusza Zaruskiego w składzie dywizjonu rtm. Władysława Beliny-Prażmowskiego. Dosłużył stopnia wachmistrza sztabowego z dniem 10 marca 1916. Nosił przydomek „Kunigas”. Od 5 lutego do 31 marca 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Z dniem 27 lutego 1917 przeszedł do służby taborów LP. W dniu 1 kwietnia 1917 mianowany chorążym i ukończył Szkołę Oficerów Taborowych w Warszawie.
Po kryzysie przysięgowym od końca lipca 1917 do 28 marca 1918 był internowany w forcie Beniaminów. Za swoją służbę w Legionach Polskich otrzymał Order Virtuti Militari. Po odzyskaniu wolności podjął na nowo studia na Politechnice Lwowskiej.