25 kwietnia 1502 generał zakonu Vincenzo Bandello mianował go inkwizytorem okręgu Piacenzy i Cremony, który w tym właśnie czasie wyłączono spod jurysdykcji inkwizytora Pawii. Istnieją poszlaki wskazujące, że krótko po objęciu tej funkcji Giorgio Cacatossici z zapałem zabrał się za prześladowanie osób podejrzanych o czary, a zarazem, że działalność ta napotkała duży opór. W 1502/03 w Piacenzy skazał na śmierć pięć osób oskarżonych o czary, a dwie inne skazał na wygnanie. Po tych egzekucjach przeciwko działalności Cacatossiciego wystąpił miejscowy przełożony zakonu franciszkanów, który powołując się na Canon Episcopi z X wieku podważał realność czarów. Zachował się także niedatowany list papieża Juliusza II (1503–1513), w którym papież ten udzielił mu pełnego poparcia w próbach wytaczania procesów o czary w diecezji Cremony. Z listu tego wynika, że działalność Cacatossiciego wywołała w Cremonie silną opozycję zarówno świeckich, jak i duchownych, którzy nie wahali się rozpowszechniać różnych plotek podważających reputację inkwizytora, przez co ten musiał zwrócić się o pomoc do Stolicy Apostolskiej.