Ngałang Lobsang Gjaco V Dalajlama (tyb. ངག་དབང་བློ་བཟང་རྒྱ་མཚོ་, Wylie Nag-dban-blo-bzan-rgya-mts’o, ZWPY Losang Gyaco, zwany również Wielkim Piątym Wylie INa-pa-c’en-po; ur. 21 października 1617 w Lhoka Czingwar Takce, w pobliżu Lhasy, zm. 2 kwietnia 1682) – przedstawiciel szkoły gelug buddyzmu tybetańskiego, kolejny w linii reinkarnujących się dalajlamów. Od 1642 faktyczny zwierzchnik Tybetu, budowniczy pałacu Potala.
Uważany za emanację Awalokiteśwary (tyb. Czenreziga), bodhisattwy współczucia.
Dzieciństwo Lobsang Gjaco urodził się 23. dnia 9. miesiąca tybetańskiego roku Ognia-Węża na zamku Takce, w pobliżu Lhasy. Jego rodzicami byli należący do arystokratycznego rodu Zahor Dudul Rabten i Kunga Lhanzi.
Kiedy Lobsang miał zaledwie 3 lata jego ojca oskarżono o spiskowanie przeciwko lokalnemu władcy, królowi Cang i aresztowano. Dudul Rabten zmarł w więzieniu w 1626 roku nie spotkawszy więcej syna. Zmuszony przez prześladowców ojca do ucieczki, przyszły dalajlama wczesne dzieciństwo spędził w rodzinnym zamku swojej matki.