Masakra w rafinerii w Hajfie – zamach terrorystyczny przeprowadzony w dniu 30 grudnia 1947 roku w Rafinerii w Hajfie przez członków żydowskiej podziemnej organizacji paramilitarnej Irgun. Rozwścieczeni Arabowie dopuścili się pogromu żydowskich robotników. Przybycie brytyjskich żołnierzy i jednostek policji mandatowej położyło kres przemocy. Zginęło 6 Arabów i 39 Żydów, natomiast rannych było 42 Arabów i 49 Żydów. Starcie było częścią wojny domowej w Mandacie Palestyny.
Okoliczności masakry
Rafineria ropy naftowej w Hajfie została wybudowana w latach 1938-1944 przez konsorcjum Consolidated Refineries Limited (CRL) będące spółką joint venture Shella i Anglo-American Oil Co. Rafineria była usytuowana na końcu wybudowanego przez Brytyjczyków ropociągu Mosul-Hajfa, który dostarczał ropę naftową z pól roponośnych w rejonie Kirkuku (Królestwo Iraku) do Brytyjskiego Mandatu Palestyny. Budowę rafinerii zrealizowała amerykańska spółka budowlana Kellogg Brown & Root we współpracy z żydowską spółką Solel Boneh. Stosunku między żydowskimi i arabskimi pracownikami rafinerii były bardzo dobre. W Rafinerii w Hajfie na koniec 1947 roku pracowało około 1700 arabskich i 270 żydowskich robotników, oraz jako pracownicy biurowi 190 Arabów, 110 Żydów i 60 Brytyjczyków.