Budowę rozpoczęto w 575 roku i zakończono w 598 rokuSą również informacje, że budowę klasztoru rozpoczęto w 598 roku a zakończono w 605 roku. Kierował nią mnich Guanding, który został uznany za piątego patriarchę szkoły.
W okresie Tang mnich Jianzhen z tego klasztoru, udał się do Japonii z wielką ilością sutr. W roku 804 do klasztoru Guoqing przybył mnich japoński Zuicheng (jap. Saichō) w celu zdobycia sutr. Po powrocie do Japonii założył szkołę tendai (chiń. tiantai) i wybudował klasztor Yanli w stylu Quoqing si. Wkrótce na górę Tiantai zaczęli przybywać inni mnisi japońscy. W ciągu ostatnich 20 lat, kontakty te zostały odnowione i mnisi japońscy kilkakrotnie przebywali w klasztorze Guoqing.
Od czasów dynastii Tang, klasztor przechodził okresy rozkwitu i upadku. Największa akcja renowacji klasztoru została przeprowadzona za panowania cesarza Yongzhenga (pan. 1722–1735).
Chociaż pierwotnie był to klasztor szkoły tiantai, obecnie należy do szkoły chanHolmes Welch. The Practice of Chinese Buddhism 1900-1950. Str. 398.
W roku 1973 odnowiono lub odbudowano większość budynków klasztornych. Obecnie powierzchnia zajmowana przez klasztor wynosi około 23000 metrów kwadratowych. Składa się z 14 budynków zawierających 600 pomieszczeń, takich jak m.in.