W drugiej połowie XVII w. Szwykowscy wybudowali murowany dwór. Zniszczony podczas I wojny światowej, został w 1922 r. sprzedany Ottonowi Żywickiemu i odbudowany w innym stylu. W maju 1943 r. został zniszczony przez partyzantów. Po II wojnie światowej kołchoz odbudował budynki dworskie, lecz o jedno piętro niższe, z przeznaczeniem na magazyny. Zachowała się również tzw. "oficyna"Strona internetowa radzima.org.
Architektura Według Romana Aftanazego dwór był parterową budowlą, założoną na planie prostokąta, jedenastoosiową w elewacjach dłuższych i czteroosiową w elewacjach krótszych. Ponieważ dom zbudowano z bitej gliny, z upływem czasu ściany zaczęły słabnąć i cztery narożniki podparto dla wzmocnienia masywnymi skarpami. Budynek nakrywał wysoki, łamany dach czterospadowy. Główne wejście stanowił murowany przedsionek, zaopatrzony w półkoliście zamknięte drzwi oraz umieszczone po bokach tego samego kształtu okna. Ponieważ dwór stał na pochyłym terenie od strony ogrodu miał znacznie wyższą podmurówkę niż od frontu. Główny korpus był jednak parterowy, z elewacją na dwóch osiach skrajnych rozczłonkowaną trzema pilastrami i tarasem przy części środkowej. Po obu stronach korpusu głównego wznosiły się pięcioosiowe, częściowo dwykondygnacyjne skrzydła, nakryte łamanym dachem naczółkowym.