Samica mniejsza od samca, jednak jej ogon jest dłuższy. Górna połowa głowy i tył szyi wraz z karkiem smoliście czarne ze słabym fioletowym połyskiem. Pozostała część wierzchu ciała włącznie ze skrzydłami kasztanowobrązowa. Spód ciała białawy, pokryty ciemnymi prążkami. Nogi i stopy różowe. Osobniki podgatunku auripennis cechują mniejsze wymiary, zwłaszcza dzioba (patrz: tabela), ponadto samice mają gęściejsze prążki na spodzie ciała.
Uśrednione wymiary podane w mm, jeśli nie zaznaczono inaczej, przedstawia poniższa tabela. Osobnik Długość skrzydła Długość ogona Długość skoku Długość czaszki Długość dzioba Szerokość dzioba Masa ciała (g) ♂ S. m. melanoleucus 177 71 41 102 71 7,4 205 ♀ S. m. melanoleucus 165 108 38 92,8 64,5 7,5 187 ♂ S. m. auripennis 168 65 39,3 95,5 65,3 6,8 189 ♀ S. m. auripennis 158 99 36,5 88,8 60,5 7,1 161
Głos thumb|240px|Samica U samca, w okresie toków, występują dwa głosy. Kiedy odzywa się, podnosi skrzydła ukazując żółte boki. Pierwszy głos to gardłowe, nosowe i zawodzące (dosłownie lamentujące) harnhr hahn lub hahng. Wydaje z siebie również serie 3–8 hahr-haw haw haw, zapisywanych przez różnych autorów jako ca'h, wah, wau, wauk lub oww;