W 1922 roku awansowany na generała majora, dwa lata później objął dowództwo 4 Brygady Piechoty. W latach 1925–1928 piastował obowiązki attaché wojskowego w Chinach. Następnie został dowódcą 10 Dywizji Cesarskiej Armii Japońskiej. W 1927 roku awansowany na generała porucznika.
Od 1 sierpnia 1931 pełnił obowiązki komendanta głównego Armii Kwantuńskiej w Mandżurii, między innymi podczas tzw. incydentu mandżurskiego z września 1931 roku, którego był bezpośrednim inicjatorem, a który pociągnął za sobą wojskową okupację MandżuriiFilm dokumentalny produkcji francuskiej Général Ishiwara – L'homme qui déclencha la guerre (pol. Generał Ishiwara. Człowiek, który rozpętał wojnę) z 2012 roku, w reż. Paula Jenkinsa.
Po powrocie do kraju w sierpniu 1932 roku został powołany do Najwyższej Rady Wojennej. W 1933 roku awansowany na pełnego generała. Od 6 kwietnia 1933 do 23 marca 1936 był głównym adiutantem cesarza Hirohito.
W kwietniu 1936 roku przeszedł na emeryturę, w atmosferze próby zamachu stanu w Japonii, która miała miejsce w dniach 26–29 lutego 1936, dokonanej przez ultranacjonalistów z ugrupowania Kōdō-ha działającego w japońskiej armii (incydent z 26 lutego).