Wyniki badań wskazują, że tego rodzaju zmiany mogą być dziedziczone.
Elementem związanym z regulacją ekspresji są także miejsca nadwrażliwe na DNazę I – DHSS (ang. DNase I hypersensitive site). Mechanizm ten związany jest z regulowaniem transkrypcji poprzez upakowanie chromatyny. U Arabidopsis thalina zidentyfikowano 38290 DHSS w tkankach liści i 41193 DHSS w tkankach kwiatów.
Ważnym elementem regulującym ekspresję genów są także różnego rodzaju niekodujące RNA. Elementami takimi są ncRNA (długie niekodujące RNA), których zidentyfikowano kilka tysięcy w komórkach ssaków. ncRNA zwiększa aktywność sąsiadujących z nim genów. Innym rodzajem RNA wpływającego na ekspresję genów jest miRNA. Cząsteczki o długości 20-23 nukleotydów wpływają na stabilność mRNA. Udowodniono udział miRNA w powstawaniu nowotworów, regulacji cyklu komórkowego, apoptozie, różnicowaniu komórek oraz odpowiedzi organizmu na stres.
Epigenom człowieka Sukces sekwencjonowania genomu człowieka zachęcił naukowców do podjęcia prac nad poznaniem wszystkich elementów epigenomu ludzkiego. W roku 2010 w Waszyngtonie powstał międzynarodowy projekt, International Human Epigenome Consortium, którego celem jest poznane epigenomu człowieka.
Zobacz też epigenetyka
Przypisy