Proceedings of the European Meeting on the Palaeontology and Stratigraphy of Latin America, Cuadernos del Museo Geominero, nº 8. Instituto Geológico y Minero de España, Madrid, 2007. wydają się również należeć do Granastrapotherium bądź do bardzo podobnego doń zwierzęcia.
Ten kopytny różni się od innego przedstawiciela Astrapotheria, należącego do podrodziny Uruguaytheriinae w obrębie Astrapotheriidae Xenastrapotherium, osiągając większą masę ciała, pomiędzy 2,5 a 3,5 tony, a także ciosami okołometrowej długości. Cechy te czyniły zwierzę jednym z największych Astrapotheria, przerastały je jedynie niektóre gatunki z rodzaju Parastrapotherium. Inne różnice to choćby obecność tylko jednego przedtrzonowca, brak siekaczy w szczęce i żuchwie oraz przemieszczenie kłów, bardzo długich, położonych poziomo, przypominających w mniejszym stopniu występujące u hipopotama, a w większym ciosy niektórych dawnych krewnych słoni, jak choćby Palaeomastodon, chociaż słonie oraz ich krewni nie wykorzystują kłów ani siekaczy do obrony. Podobnie wielkie nozdrza zdają się być bardzo wycofane w obrębie czaszki, wobec czego stworzenie to musiało mieć trąbę większą, niż inne astrapoteria. Najprawdopodobniej, jak w przypadku słoni, zwierzę używało swej umięśnionej trąby razem z ciosami do odcinania liści z drzew i krzewówJohnson, Steven C.