W 1932, kiedy organizacja została rozwiązana przez władze państwowe wszedł w skład Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodych Narodowców na Pomorzu. Pozostał w roku 1934 przy endecji, kiedy ZMN przeszedł na drogę współpracy z sanacją. Był na Pomorzu jednym z twórców Wydziałów Młodych Stronnictwa Narodowego, a kiedy w 1935 SN zostało rozwiązane powierzono mu funkcję wiceprezesa SN w Gdyni oraz kierownika Wydziału Gospodarczego przy Zarządzie Okręgowym SN. Z ramienia stronnictwa został w 1939 wybrany radnym w radzie miejskiej Gdyni oraz pełnił funkcję przewodniczącego Klubu Narodowego partii. W zapatrywaniach politycznych był zwolennikiem linii grupy Mariana Seydy. W dniu 23 kwietnia 1939 udał się autobusem z Gdyni do Gdańska, gdzie na terenie Wolnego Miasta został aresztowany i uprowadzony w nieznanym kierunku, zaś po interwencji władz polskich został zwolniony po 17 godzinach przetrzymywania w areszcie (powodem uwięzienia miał być napisany przez dziennikarza artykuł prasowy stanowiący relację z obchodów urodzin Adolfa Hitlera, zorganizowanych w Gdańsku).