Wypadkowy ruch wody na całej głębokości spirali jest nazywany „całkowitym przepływem Ekmana” i odbywa się pod kątem 90° do kierunku wiatru nad powierzchnią wody (w lewo albo w prawo, zależnie od tego, na której półkuli ziemskiej zjawisko to występuje).
Woda powierzchniowa wprawiana w ruch przez wiatr wiejący nad nią „pociąga” warstwę wody znajdującą się bezpośrednio pod nią, jednak ze względu na niewielkie tarcie pomiędzy nimi, niższa warstwa wody porusza się wolniej niż wyższa. Ponadto, jeśli masa wody rozpędzana przez wiatr porusza się w stałym kierunku w sposób niezakłócony, siła Coriolisa powoduje, że kierunek przepływu wody odchyla się w prawo (na półkuli północnej) albo w lewo (na półkuli południowej) od kierunku, w którym wieje wiatr. Ponieważ prędkość ruchu obrotowego Ziemi w stosunku do strumienia prądu wodnego jest większa, niż w stosunku do przemieszczających się mas powietrza, wolniej płynąca woda jest odchylana silniej niż szybszy strumień powietrza. Podobnie kierunek przemieszczania się każdej kolejnej warstwy pod warstwą powierzchniową wody będzie odchylać się od kierunku w którym płynie warstwa wyżej położona. W konsekwencji prowadzi to do stałej zmiany kierunku prądu wody wraz ze wzrostem głębokości.