W 1938 r. parafia liczyła 1736 wiernych i należały do niej następujące miejscowości: Skurcze, AndrzejówkaPrzed 1939 r.: Gmina Czaruków, Powiat łucki, Województwo wołyńskie, Białostok, Biskupicze, Błudów, Bubnów, Czarny Las, Dębinka, Dziesięcina, Ferma Sadowska (PuhaczówkaPrzed 1939 r.: Gmina Torczyn, Powiat łucki, Województwo wołyńskie), Hać, Horzwin, KalinowiecNie istnieje, obecnie część w. Skurcze, Kozakowa Dolina, Krasny Sad, Król-PodolceObecnie część wsi Pustomyty, Marusia, Motyszów, Mychlin, PomorzankaPrzed 1939 r.: Gmina Świniuchy, Powiat horochowski, Województwo wołyńskie, Pustomyty, SieliskoObecnie Tertki (Тертки) na zach. od wsi Wojutyn, TuliczówTuliczew, obecnie nie istnieje, na zach. od Watyniec, Umańce, Watyn, Watyniec, Wojutyn, Wojutyńska kol., Zabary, Żurawiec.
Podczas rzezi wołyńskiej (1943 r.) w miejscowym majątku ziemskim stacjonowała 20-osobowa niemiecka załoga. Po pierwszych napadach ukraińskich nacjonalistów Niemcy wydali Polakom 25 sztuk broni. Dało to podstawę dla funkcjonowania samoobrony, z czasem podporządkowanej Armii Krajowej. Mimo to UPA zdołała zamordować w Skurczach 14 Polaków. Przeciwnikowi zadano straty w wysokości czterech zabitych. Niemcy wycofali się ze Skurczów 14 stycznia 1944 wraz z częścią Polaków, w tym proboszczem Stanisławem Grzesiakiem.