Treść Akt I Amelita, córka króla Baktrii ma zostać po śmierci ojca królową. Pragnie jej Abraman, potężny kapłan boga Arymana, który wygnał ze stolicy Zoroastra, przywódcę Magów. Obojętność Amelity sprawia, że Abraman chce się na niej zemścić. Zaleca się więc do księżniczki Erinice, by przy jej pomocy zdobyć władzę. Erinice jest beznadziejnie zakochana w Zoroastrze, zgadza się więc na sojusz z Abramanem, mając nadzieję, że wyniesienie na tron królewski zbliży ją do ukochanego. Abraman dzieli się z nią magiczną mocą swej różdżki. Tymczasem Amelita płacze z tęsknoty za ukochanym Zoroastrem, a jej służki, Céphie i Zélise pocieszają ją. Przybywa Erinice i wydaje Amelitę na pastwę furii.
Akt II wersja z 1749 wersja z 1756O świcie współwyznawcy Zoroastra śpiewają hymn na cześć Ormuzda. Zoroaster błogosławi zakochanym parom. Ze świątyni dobywa się olśniewający blask i głos Ormuzda, który wzywa swego proroka, by wyzwolił królestwo spod władzy tyrana. Zoroaster wsiada na rydwan i rusza przeciw Abramanowi.Zoroaster opłakuje swą nieszczęśliwą miłość do Amelity w pałacu Oromazesa, króla Dżinnów. Oromazes sprowadza duchy żywiołów, które tańczą wokół Zoroastra i nakazuje prorokowi wyzwolić królestwo i królewnę, po czym wręcza mu księgę życia. Na zamku tymczasem furie znęcają się nad Amelitą.