W tym samym roku był specjalnym wysłannikiem rządu brytyjskiego do Wietnamu i Syjamu, gdzie miał za zadanie zbadanie możliwości podjęcia akcji kolonizacyjnej, mającej stanowić przeciwwagę dla francuskiej dominacji w tej części Francji.
Administrator kolonialny W 1895 został mianowany gubernatorem Queensland, oficjalnie objął to stanowisko w kwietniu kolejnego roku. Jego urzędowanie przypadło na ostatnie lata funkcjonowania Queensland jako kolonii brytyjskiej, a także pierwszy rok Związku Australijskiego, w którym Queensland jest jednym z sześciu stanów. Zakończył swoje urzędowanie na Antypodach w grudniu 1901, zaś w 1903 został gubernatorem Bombaju. O ile w Queensland rola gubernatora była już wówczas zdecydowanie podporządkowana rządowi autonomicznemu, o tyle w Indiach dysponował poważną, realną władzą. W 1907 powrócił do Anglii.
Późniejsze życie Przez resztę życia Lamington pozostawał szeregowym członkiem Izby Lordów. Jedynie w 1919 przebywał krótko w Syrii jako przedstawiciel Wielkiej Brytanii w okresie poprzedzającym ustanowienie tam francuskiego mandatu. Zmarł w swoich dobrach rodowych w Szkocji we wrześniu 1940, przeżywszy 80 lat. Tytuł lordowski odziedziczył po nim jego syn Victor.