Po przemianowaniu Legionów w Polski Korpus Posiłkowy kompania pod koniec grudnia 1916 roku została przebazowana z Baranowicz do Modlina celem przezbrojenia i przeszkolenia. Tam też zmieniono jej nazwę na „Kompania Saperów Nr 1” i rozpoczęto szkolenie z udziałem instruktorów niemieckich. Między innymi przeprowadzono trzymiesięczne szkolenie kandydatów na oficerów oraz opracowano szereg instrukcji saperskich, wzorując się na regulaminach armii niemieckiej.
W czerwcu 1917 roku kompanię przebazowano do garnizonu Ostrów-Komorowo. Nie dane jej było jednak walczyć z bronią w ręku, ponieważ udział żołnierzy w kryzysie przysięgowym spowodował, że 21 lipca jednostkę rozwiązanoZdzisław Cutter, Saperzy Polscy 1918–1939, s. 29-30..
W strukturze Polskiej Siły Zbrojnej został zorganizowany Kurs Wyszkolenia Saperów pod dowództwem kapitana Ciborowskiego. W maju 1918 roku wspomniany kurs został przemianowany na 1 Kompanię Saperów 1 Brygady Polskiej Siły Zbrojnej. W listopadzie tego roku kompania stacjonowała w Ostrowi Mazowieckiej. Była wówczas „dobrze wyszkoloną i doskonale wyekwipowaną jednostką techniczną”. 20 listopada 1918 roku na podstawie rozkazu szefa Sztabu Generalnego generała Stanisława Szeptyckiego kompania została skierowana do Warszawy, gdzie weszła w skład 1 Pułku Inżynieryjnego