Od czerwca 1936 służył w Korpusie Ochrony Pogranicza w batalionie KOP „Łużki” jako dowódca strażnicy Ćwiecino-Głębokie.

Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej został przydzielony do 3 pułku piechoty KOP i został dowódcą kompanii. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września został aresztowany przez Sowietów w rejonie Augustowa, po czym był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Stamtąd nadesłał kartkę pocztową do bliskich. Na wiosnę 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Jest pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 585 (przy zwłokach odnaleziono nieśmiertelnik).

Jego żoną była Mirosława, z którą miał syna Lesława.

Upamiętnienie Podczas „Jubileuszowego Zjazdu Koleżeńskiego b.