Zasiedlają martwe i żywe drewno liściaste i iglaste, powodując białą zgniliznę drewna.
Perenniporia charakteryzuje się poroidalnymi owocnikami, zarodnikami o wyraźnie elipsoidalnym kształcie, zwykle grubościennymi i o zmiennej reakcji dekstrynoidalnej, układem strzępek dimitycznym do trimitycznego, w którym strzępki wegetatywne są w różnym stopniu dekstrynoidalne.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Polyporaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Perenniporia utworzył William Alphonso Murrill w 1967 r. Gatunkiem typowym jest Perenniporia medulla-panis (Jacq.) Donk 1967. Synonimy: Dextrinosporium Bondartsev, Hornodermoporus Teixeira, Leptopora Raf., Loweporus J.E. Wright, Merulioporia Bondartsev & Singer, Merulioporia Bondartsev & Singer, Physisporus Chevall., Poria Pers., Poroptyche Beck, Riopa D.A. Reid, Truncospora Pilát ex Pilát, Truncospora Pilát. Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 2003 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym należące do tego rodzaju gatunki