Początkowo żołnierz 6, następnie 5 Brygady Wileńskiej AK. Od marca 1944 dowódca 3 plutonu 1 kompanii szturmowej 5 Brygady. Uczestnik wielu akcji i walk z Niemcami. Po rozwiązaniu Brygady w lipcu 1944 zgodnie z rozkazem mjr. „Łupaszki” udał się z grupą podkomendnych do Puszczy Augustowskiej. Wkrótce, nie mogąc utrzymać się na tym terenie, wrócił na Wileńszczyznę. VIII-XI 1944 dowódca partyzanckiego oddziału samoobrony działającego na północ od Wilna; w końcu listopada 1944 na rozkaz Komendy Okręgu rozwiązał ten oddział.
W grudniu 1944 wyjechał do Białegostoku i pracował tam w rozgłośni radiowej. Nawiązał kontakt z mjr. „Łupaszką” i w kwietniu 1945 dołączył do odtworzonej 5 Brygady Wileńskiej AK jako dowódca 4 szwadronu. Pełnił tę funkcję do demobilizacji Brygady we wrześniu 1945, utrzymując nadal kontakt organizacyjny z mjr „Łupaszką”. 26 czerwca na czele 4 szwadronu brał udział w akcji na osadę Strabla nad Narwią. Zimą 1945/1946 brał udział w odprawach kadry 5 Brygady, w marcu 1946 wyjechał w okolice Wysokiego Mazowieckiego w celu zmobilizowania zamelinowanych tam żołnierzy 4 szwadronu. 21 kwietnia 1946 w wyniku donosu został aresztowany, 25 czerwca 1946 skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Białymstoku na karę śmierci i 3 dni później stracony.