Zewnętrzna powierzchnia jest częściowo ozdobiona ornamentem w postaci pasa o szerokości 7,6 mm z sześcioma cienkimi występami; pas zdobień położony jest 12,7 mm poniżej krawędzi naczynia. Uszko, z otworem umożliwiającym uchwyt jednym palcem, jest zdobione przy krawędzi podobnymi pasami jak czasza.
Masa filiżanki wynosi 100 g, a masę bryły bursztynu, z której ją wykonano, szacuje się na minimum 400 gKosmowska-Ceranowicz B. Bryły bursztynu. RynekJubilerski.pl . Filiżanka zachowana jest w całości (choć klejona) z minimalnymi ubytkami. Uległa uszkodzeniu na skutek uderzenia łopatą podczas odkrycia i pękła podczas podnoszenia; uderzenie wyszczerbiło krawędź, która już raz była wyszczerbiona w dawnych czasach. Filiżanka jest gładko wypolerowana, ale jej niedokładnie okrągły kształt, pas zdobień nieprzechodzący pod uchem, z zaznaczonymi odcięciami na obu końcach, wskazują na to, że została wyrzeźbiona ręcznie.
Jako miejsce wykonania wskazuje się tereny obecnych Niemiec. Przechowywana w Brighton Museum & Art Gallery. Uważana jest za jeden z najważniejszych brytyjskich artefaktów z epoki brązuKosmowska-Ceranowicz B., Konart T. 1989: Tajemnice bursztynu. Wyd. Sport i Turystyka, strona 20. Warszawa..