W 1972 roku rozpoczęto pierwsze prace wykopaliskowe. W kwietniu 1976 roku ruszyły prace na wielką skalę, połączone z badaniami naukowymi. Do tej pory wykopano ponad 40 000 obiektów.

Architektura klasztoru Obecnie z całego kompleksu pozostały jedynie potężne kamienne fundamenty. Cały teren jest tzw. Historycznym Miejscem nr 6.

Główny budynek klasztoru miał 47 metrów długości i 17 metrów szerokości (głębokości). Najdłuższy zewnętrzny mur klasztoru mierzył 288 metrów długości i teren ograniczony przez mury liczył ponad 80000 metrów kwadratowych. W Samguk Yusa wspomina się, że posągi Buddów mierzyły 5 metrów wysokości. Potwierdziły to znalezione kamienne piedestały, na których stały te posągi. Wiadomo, że jeden z nich liczył 5 metrów wysokości.

Pierwotny plan świątyni został zaaranżowany według stylu „trzy budynki, jedna pagoda”. Oznaczało to, że w centrum kompleksu będzie znajdowała się pagoda oskrzydlona przez trzy główne budynki: po stronie, lewej, za pagodą i po stronie prawej.