W marcu 1953 wymienioną strukturę zastąpiono „aparatem starszego doradcy MGB przy Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego Polski” (Аппарат старшего советника МГБ СССР при МОБ Польши); na jego czele stali Starsi Doradcy: marzec – 10 czerwca 1953 – płk Bezpieczeństwa Państwowego Michaił Biezborodow (Михаил Сергеевич Безбородов) 10 czerwca – 20 lipca 1953 – gen. por. Nikołaj Kowalczuk (Николай Кузьмич Ковальчук) 20 lipca 1953 – marzec 195418 września 1954 według Н. В. Петров: Кто руководил органами госбезопасности, 1941 – 1954: Справочник, О-во "Мемориал", "Звенья" Moskwa 2010, s. 40 – płk Bezpieczeństwa Państwowego Sierafim Lalin (Серафим Николаевич Лялин)
Struktura „aparatu starszego doradcy”, personel i jego rozmieszczenie zostały określone rozkazami Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR Nr 00350 z 10 czerwca 1953 i Nr 00592 z 30 lipca 1953. Od 10 czerwca 1953 „aparat” posiadał 47 etatów, od 30 lipca 1953 – 51.
Oficjalny doradca NKWD został oddelegowany także do Ministerstwa Administracji Publicznej.
Kolejni doradcy to: wrzesień 1954 – kwiecień 1959 – płk Gieorgij Jewdokimienko (Георгий Степанович Евдокименко) sierpień 1962 – kwiecień 1968 – płk. Jelisiej Sinicyn (Синицын Елисей Тихонович) 1968–1971 – gen.