Jego zgon odnotowano w nekrologu krakowskich dominikanów pod datą 10 października, niestety bez podania roku.
Działalność inkwizytorska Jakub Grzymała pełnił urząd inkwizytora papieskiego w Polsce w latach najpóźniej od 1454 do co najmniej 1466. Obszar podlegający jego jurysdykcji nie był stały. W dokumencie królewskim z lutego 1454 określony został jako inkwizytor diecezji gnieźnieńskiej, włocławskiej, poznańskiej i płockiej. Kiedy kapituła prowincjonalna w 1461 odnowiła jego mandat inkwizytorski, określiła, że podlegają mu diecezje gnieźnieńska, płocka i chełmińska. Prawdopodobne jest jednak, że ta ostatnia diecezja została wkrótce wyjęta spod jego jurysdykcji, gdyż w aktach kapituły prowincjonalnej z 1465 wspomniany jest przeor i inkwizytor z Torunia Mikołaj Grüneberg. W niektórych dokumentach z epoki Jakub został określony jako "inkwizytor płocki".
W źródłach udokumentowany jest udział Jakuba jako inkwizytora w dwóch postępowaniach o herezję na terenie diecezji płockiej. We wrześniu 1457 roku przeprowadził proces wikarego Mikołaja z Bulkowa i nieznanej z imienia kobiety;