Udoskonalony platynowy termometr oporowy umożliwił m.in. wykonanie w latach 1891–1893 podstawowych pomiarów ciepła i pracy, prowadzących do wyznaczenia wartości mechanicznego równoważnika ciepła (zob. m.in. James Joule, pierwsza zasada termodynamiki, kalorymetria). W roku 1901 Ernest H. Griffiths wydał dotyczącą tych problemów książkę The Thermal Measurement of Energy. Brał udział w I Międzynarodowym Kongresie Fizyków 1900), na którym referował problemy pomiarów ciepła właściwego wody (zob. też kalorymetria). Laboratorium w Cardiff było jedyną jednostką, w której wykonywano pomiary pojemności cieplnej metali w zakresie od temperatury ciekłego powietrza do 100 °C z dokładnością 0,1 °C (ok. 100 razy większą od osiąganej poprzednio). W roku 1928 metoda została uznana za standard międzynarodowy).
W roku 1918 opuścił Cardiff przechodząc na emeryturę. Przez kilka lat działał w Cambridge w British Science Association (był skarbnikiem stowarzyszenia). Aktywność tę ograniczyła strata żony, a następnie długa i bolesna choroba. Zmarł 3 marca 1932 roku.