Na początku 1905 poślubił Elżbietę Radzimowską, we wrześniu tego samego roku urodził im się syn Borys (słynny entomolog), a w 1907 Siergiej. W 1911 Iwan Baliński otrzymał propozycję pracy w kolegium Pawła Gałagana, którego sam był absolwentem. Po 1917 został wykładowcą na Uniwersytecie Kijowskim, a następnie pracował w administracji oświatowej w Kijowie i Odessie. W 1918 otrzymał stypendium naukowe Uniwersytetu Kijowskiego, rok później podjął pracę w Ukraińskiej Bibliotece Narodowej. Rok później został asystentem profesora i docentem na Wydziale Historii Uniwersytetu Kijowskiego. Od listopada 1921 był członkiem Komisji Badań nad Historią Zachodniorosyjskiego i Ukraińskiego Prawa w Ukraińskiej Akademii Nauk. W roku akademickim 1922/1923 piastował funkcję dziekana Instytutu konsularnego Stosunków Zagranicznych. Przez dwa kolejne lata 1925 i 1926 razem z rodziną odbył wycieczki piesze po Kaukazie, po powrocie jesienią 1926 ciężko zachorował. Podejrzewano nowotwór żołądka i mózgu, ale po śmierci w maju 1927 stwierdzono, że przyczyną zgonu było zapalenie opon mózgowych.