Hekate ( Hekátē, ) – w mitologii greckiej i rzymskiej przede wszystkim bogini ciemności, czarów, magii oraz świata istot i zjawisk nadprzyrodzonych.

Pochodzenie Była chtonicznym bóstwem bardzo starym, niejasnego pochodzenia i o stosunkowo zróżnicowanej roli w wierzeniach. Kult jej wywodzony jest z małoazjatyckiej Karii, gdzie jej świątynię zlokalizowano m.in. w pobliżu StratonikeiW Laginie, zniszczona przez Rzymian w 40 p.n.e. (G.E. Bean: «Lagina». W The Princeton Encyclopedia of Classical Sites. Princeton: Princeton University Press, 1979).. U Greków nie miała własnego mitu. Po raz pierwszy została wymieniona przez Hezjoda w Narodzinach bogów jako córka Persesa i Asterii. Nie była zaliczana do bóstw olimpijskich, chociaż Zeus zachował jej dawne moce i dodał nowe, udzielając władzy nad losem ziemi i morza.

Utożsamiano ją z innymi bóstwami: ArtemidąW Atenach, Epidauros i na Delos noszącą właśnie przydomek Hekate, czyli „w dal godząca” (Jan Parandowski: Mitologia, dz. cyt., s. 58). i Selene jako bóstwami księżyca, z władczynią świata podziemnego Persefoną, a nawet z DemeterZ Demeter łączył ją aspekt płodności i śmierci jako mocy ziemi połączonych w cykl życia (Podręczna miniencyklopedia mitologii, dz. cyt., s. 71)..