Również rejestrowane wywiady telewizyjne i radiowe poddawane są opracowaniu, a rozmówca ma prawo do autoryzacji. Jako idealną formę wywiadu wskazuje się bezpośrednią rozmowę przed audytorium.
Klasyfikacja i rodzaje Wywiad jest gatunkiem łączącym w sobie cechy informacji i publicystyki: informuje o faktach, jednocześnie ujawniając poglądy rozmówcy, którego osoba i wyrażane opinie są celowo eksponowane. Jest to powodem dla którego badacze odmiennie klasyfikują wywiad w przestrzeni dwóch tradycyjnych zbiorów: gatunków informacyjnych i publicystycznych. Określany jest on m.in. jako gatunek pograniczny, informacyjno-publicystyczny, „skomplikowany gatunek informacyjny” lub niezaliczany w ogóle do żadnej z tych kategorii.
Wśród opisanych w literaturze przedmiotu typologii wywiadu wymienić można m.in. podziały ze względu na: medium: wywiad prasowy, radiowy, telewizyjny, w formie książki (tzw. wywiad rzeka); dominującą tematykę: zur Sache – dotyczy faktów informacyjnych; zur Person – prezentujący osobowość i przekonania rozmówcy (publicystyczny). Autorem tej klasyfikacji jest ; metodę przygotowania – wywiad: improwizowany – kiedy dziennikarz nie zawsze jest w stanie przewidzieć, z kim przeprowadzi rozmowę, np.