Pierwszym właścicielem wsi był Otto z Pilczy lub jego zięć Wincenty Granowski, kasztelan i starosta nakielski (zm. 1410), który ufundował w 1409 roku kościół, a następnie Elżbieta, wdowa po nim. Po jej śmierci w posiadaniu potomków Pileckich z Łańcuta. W 1450 roku właścicielem był Jan z Pilczy wnuk Ottona i syn Elżbiety Granowskiej trzeciej żony Władysława JagiełłyAkta Grodzkie i Ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z Archiwów tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wydane staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego, 1888 rok, Tom 13, Termini terrestres Przeworscenses 1450.. Kolejnymi właścicielami była rodzina Stadnickich, od której wieś przejął Stanisław Lubomirski. W rękach Lubomirskich Kosina pozostała do pierwszej połowy XVIII wieku. W latach 1738–1788 jako właściciele notowani byli książęta Sanguszkowie. Po nich, w drodze licytacji, osadę nabyła Kunegunda Prekowa. Kolejną dziedziczką została księżna Elżbieta z Czartoryskich Lubomirska (1733–1816). Nowa właścicielka w 1802 roku oddała Kosinę (z miastem Przeworskiem i siedmioma okolicznikami wsiami) swojemu ulubieńcowi i wychowankowi, Henrykowi Lubomirskiemu. Administratorem folwarku Lubomirskich był Antoni Zabielski. Lubomirscy z Przeworska dzierżyli Kosiną do 1944 roku.