Ramón nagrał wiele płyt z młodszym bratem, włączając Canciones andaluzas para 2 guitarras, Dos guitarras flamencas en América Latina (oba 1967), Fantasía flamenca de Paco de Lucía, 12 Hits para 2 guitarras flamencas y orquesta de cuerda (oba 1969), El duende flamenco de Paco de Lucía (1972), Fuente y caudal (1973), a także Interpreta a Manuel de Falla (1978). W Buenos Aires zetknęli się z Estebanem Sanlucarem, a w Detroit Juanem Serrano i w 1970 spędzili sporo czasu w Nowym Jorku, gdzie zaznajomili się z Sabicasem i Mario Escudero, grając razem aż do nocy.
De Algeciras współpracował także z Antonio Maireną, Pepe Marcheną, oraz La Niñą de los Peines. Wspólnie z bratem Paco, byli pierwszymi gitarzystami flamenco, którzy mieli okazję zagrać w Teatro Real w Madrycie w 1975 roku. Przed jego śmiercią w stolicy Hiszpanii w 2009 roku, zdążył skomponować ponad 140 dziełInfluential Flamenco Guitarist Ramón de Algeciras Dies – World Music Central .