Poezja i eseje Leopoldo Marechal zadebiutował w 1922 r. tomikiem poezji Los Aguiluchos, który w wieku dojrzałym określił jako „produkt swojej prehistorii literackiej”. W wierszach składających się na ten tomik zaznacza się wyraźny wpływ poezji modernistycznej Rubena Darío i Leopoldo Lugonesa.
W 1923 roku młody poeta nawiązał współpracę z czasopismem Proa i zasilił szeregi awangardowej grupy literackiej Martin Fierro, której członkami byli między innymi: Evar Méndez, Jorge Luis Borges, Oliverio Girondo, Francisco Luis Bernárdez, Norah Borges i Ricardo Güiraldes. Trzy lata później nakładem wydawnictwa Manuela Gleizera wydano drugi zbiór wierszy zatytułowany Días como flechas utrzymany w estetyce awangardowej. W tym czasie, tak jak wielu młodych artystów argentyńskich Marechal odbywa swoje pierwsze podróże do Europy (1927 i 1929). Krótko przed drugim wyjazdem do Paryża ukazał się tomik Odas para el hombre y la mujer (1929). W stolicy Francji pisarz dowiaduje się poprzez rodzinę o zdobyciu pierwszej nagrody w Narodowym Konkursie Poetyckim, którą to hucznie świętuje, wraz z przyjaciółmi w paryskich restauracjach.