Nogi i stopy zielonawe. Od ostrogonka małego (A. spinicauda) różni się większymi rozmiarami, dłuższym dziobem i większą matowością upierzenia. Osobnika młodego nie opisano.
Behawior Zwyczaje co do odżywiania się mało poznane, prawdopodobnie zjada głównie stawonogi. Niemal zawsze przebywa w parach. Żeruje w podszycie, czasami na ziemi w opadłych liściach. Zbiera pokarm z liści i łodyg paproci, poruszając się zwinnie i zawisając jak sikory (Paridae). Niekiedy pokarmu szuka w mchu i porostach zwisających z drzewa Drimys confertifolia. Porusza się skacząc lub podfruwając, czasem biega po pniu, jak czynią to pełzacze (Certhiidae). Zawołanie stanowi niskie, wibrujące trrrt, trwające około 1,2 s, pojedyncze lub powtarzane.
Lęgi Sezon lęgowy trwa od wczesnego grudnia po późny styczeń. Na rok 2010 znaleziono jedynie 4 gniazda nieutworzone w budce. Znajdowały się na wysokości 1206–1240 m n.p.m. Każde odkryto przez obserwację dorosłych ptaków.