twarz wyraża skupienie na lekturze. Kompozycja jest prosta, ograniczona do niezbędnych elementów ukazujących życzliwą osobowość modela. Portret jest przykładem końcowego stylu Goi pozbawionego elementów anegdotycznych. Możliwe, że trudy ostatnich lat życia Goi odzwierciedliły się w bardziej wyrazistym i oszczędnym stylu malarskim.
Sposób przedstawienia postaci i niektóre elementy portretu, takie jak trudne do malowania ręce, znacznie wpływały na cenę obrazu. Z tego powodu na licznych portretach pędzla Goi ręce modeli są ukryte w połach kamizelki, za plecami modela, lub w inny sposób.
Historia obrazu Obraz został zidentyfikowany w 1954 w Madrycie przez historyka sztuki Sancheza Cantona, który zobaczył go w domu rodziny Rodríguez Bavé, krewnych José Duaso y Latre. Kilka miesięcy później obraz trafił do Muzeum Sztuk Pięknych w Sewilli.
Przypisy
Kategoria:Obrazy w Muzeum Sztuk Pięknych w Sewilli Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Portrety postaci historycznych